از دست رفتن اطلاعات در یک سازمان فقط به معنی حذف چند فایل نیست. در بسیاری از کسب‌وکارها، از بین رفتن اطلاعات می‌تواند باعث توقف سامانه‌های مالی، اختلال در نرم‌افزارهای سازمانی، از دست رفتن اطلاعات مشتریان و حتی توقف بخشی از فعالیت شرکت شود.

به همین دلیل، بکاپ یا نسخه پشتیبان یکی از مهم‌ترین اجزای زیرساخت فناوری اطلاعات سازمان‌ها محسوب می‌شود. داشتن یک راهکار مناسب برای پشتیبان‌گیری، به سازمان کمک می‌کند در صورت خرابی تجهیزات، حذف اطلاعات، حمله باج‌افزاری یا وقوع حوادث مختلف، بتواند اطلاعات و سرویس‌های حیاتی خود را بازیابی کند.

در این مقاله بررسی می‌کنیم بکاپ چیست، چرا برای سازمان‌ها اهمیت دارد، چه انواعی دارد و هنگام طراحی یک سامانه پشتیبان‌گیری سازمانی باید به چه نکاتی توجه کرد.

بکاپ چیست؟

بکاپ یا نسخه پشتیبان، نسخه‌ای جداگانه از اطلاعات، تنظیمات، سامانه‌ها یا فایل‌های مهم سازمان است که با هدف بازیابی اطلاعات در صورت بروز مشکل نگهداری می‌شود. به زبان ساده، اگر نسخه اصلی اطلاعات به هر دلیل از بین برود یا قابل استفاده نباشد، سازمان می‌تواند از نسخه پشتیبان برای بازگرداندن اطلاعات استفاده کند.

برای مثال، ممکن است اطلاعات یک سرور به دلایل مختلفی مانند خرابی دیسک، حذف تصادفی، خرابی نرم‌افزار یا حمله سایبری از دسترس خارج شود. اگر سازمان نسخه پشتیبان سالم و قابل بازیابی داشته باشد، می‌تواند اطلاعات را به وضعیت قبل بازگرداند.

نکته مهم این است که هر نسخه کپی‌شده‌ای را نمی‌توان بکاپ مطمئن دانست. نسخه پشتیبان باید تا حد امکان از محیط اصلی اطلاعات مستقل باشد تا خرابی یا نفوذ در سامانه اصلی، نسخه پشتیبان را نیز از بین نبرد.

چرا بکاپ برای سازمان‌ها اهمیت دارد؟

هرچه وابستگی سازمان به زیرساخت‌های فناوری اطلاعات بیشتر باشد، اهمیت پشتیبان‌گیری نیز افزایش پیدا می‌کند. امروزه بخش زیادی از اطلاعات شرکت‌ها به‌صورت دیجیتال ذخیره می‌شود؛ از فایل‌های مالی و اطلاعات کارکنان گرفته تا پایگاه داده مشتریان، نرم‌افزارهای سازمانی و ماشین‌های مجازی. نبود یک راهکار مناسب برای پشتیبان‌گیری می‌تواند در هنگام وقوع بحران، هزینه‌های بسیار سنگینی برای سازمان ایجاد کند.

برخی از مهم‌ترین تهدیدهایی که بکاپ می‌تواند در برابر آن‌ها نقش حیاتی داشته باشد عبارت‌اند از:

• خرابی سرور یا تجهیزات ذخیره‌سازی
• خرابی هارددیسک
• حذف تصادفی اطلاعات
• خطای کاربران یا مدیران سیستم
• حملات باج‌افزاری
• آلوده شدن اطلاعات به بدافزار
• خرابی پایگاه داده
• آسیب دیدن ماشین‌های مجازی
• خرابی نرم‌افزارهای سازمانی
• آتش‌سوزی یا حوادث فیزیکی
• اختلال در مرکز داده
• سرقت تجهیزات
• خراب شدن فایل‌ها

در بسیاری از سازمان‌ها، چند ساعت نبود دسترسی به اطلاعات حیاتی می‌تواند باعث توقف بخش قابل توجهی از فعالیت‌های مجموعه شود. به همین دلیل، بکاپ تنها یک اقدام فنی نیست؛ بلکه بخشی از برنامه تداوم کسب‌وکار و مدیریت بحران سازمان محسوب می‌شود.

بکاپ چه تفاوتی با کپی کردن اطلاعات دارد؟

یکی از اشتباهات رایج این است که تصور شود کپی کردن اطلاعات روی یک پوشه یا هارد دیگر، همیشه به معنی داشتن نسخه پشتیبان است. فرض کنید اطلاعات یک شرکت روی یک سرور ذخیره شده است و مدیر شبکه یک نسخه دیگر از همان اطلاعات را در پوشه دیگری روی همان سرور نگهداری می‌کند. اگر سرور دچار خرابی سخت‌افزاری شود یا یک باج‌افزار تمام اطلاعات آن را رمزگذاری کند، ممکن است هر دو نسخه اطلاعات از بین بروند. بنابراین، یک سامانه پشتیبان‌گیری مناسب باید تا حد امکان نسخه‌هایی مستقل از اطلاعات اصلی ایجاد کند.

از چه اطلاعاتی در سازمان باید بکاپ گرفته شود؟

یکی از مهم‌ترین مراحل طراحی سامانه پشتیبان‌گیری، مشخص کردن اطلاعات و سرویس‌های حیاتی سازمان است. در بسیاری از سازمان‌ها فقط از فایل‌ها بکاپ گرفته می‌شود، در حالی که اطلاعات مهم می‌تواند در بخش‌های مختلف زیرساخت ذخیره شده باشد.

فایل‌ها و اسناد سازمانی

اسناد مالی، قراردادها، اطلاعات مشتریان، فایل‌های منابع انسانی، فایل‌های پروژه‌ها و سایر اسناد مهم باید در برنامه پشتیبان‌گیری قرار بگیرند.

سرورها

سرورهای فیزیکی و مجازی معمولاً بخش مهمی از زیرساخت سازمان هستند و ممکن است سرویس‌های حیاتی روی آن‌ها اجرا شود.

ماشین‌های مجازی

در سازمان‌هایی که از VMware، Hyper-V یا سایر بسترهای مجازی‌سازی استفاده می‌کنند، بکاپ ماشین‌های مجازی اهمیت زیادی دارد.

پایگاه‌های داده

اطلاعات نرم‌افزارهای مالی، سامانه‌های فروش، سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری و بسیاری از نرم‌افزارهای سازمانی در پایگاه داده ذخیره می‌شوند. SQL Server، Oracle و PostgreSQL نمونه‌هایی از سامانه‌های پایگاه داده هستند که معمولاً به سیاست بکاپ اختصاصی نیاز دارند.

اکتیو دایرکتوری

Active Directory یکی از سرویس‌های بسیار مهم در بسیاری از شبکه‌های سازمانی است. حساب‌های کاربری، گروه‌ها، دسترسی‌ها و بسیاری از تنظیمات شبکه به این سرویس وابسته هستند.

نرم‌افزارهای سازمانی

نرم‌افزارهای ERP، CRM، سامانه‌های مالی، منابع انسانی و سایر نرم‌افزارهای مهم سازمان نیز باید در برنامه بکاپ قرار بگیرند.

تنظیمات تجهیزات شبکه

تنظیمات فایروال، سوئیچ، روتر و سایر تجهیزات شبکه نیز در بسیاری از سازمان‌ها اهمیت زیادی دارد. داشتن نسخه پشتیبان از تنظیمات این تجهیزات می‌تواند در هنگام خرابی یا تعویض دستگاه، زمان بازیابی شبکه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

انواع بکاپ چیست؟

روش‌های مختلفی برای تهیه نسخه پشتیبان وجود دارد. سه روش رایج عبارت‌اند از بکاپ کامل، افزایشی و تفاضلی.

بکاپ کامل یا Full Backup چیست؟

در بکاپ کامل، تمام اطلاعات انتخاب‌شده در هر نوبت پشتیبان‌گیری کپی می‌شوند. برای مثال، اگر یک سرور دارای 2 ترابایت اطلاعات باشد، در بکاپ کامل تمام این 2 ترابایت اطلاعات ذخیره می‌شود.

مزایای بکاپ کامل

• بازیابی ساده‌تر
• سرعت مناسب در هنگام بازگردانی
• وابستگی کمتر به نسخه‌های قبلی

معایب بکاپ کامل

• فضای ذخیره‌سازی بیشتری نیاز دارد
• زمان بیشتری برای تهیه نسخه پشتیبان لازم است
• مصرف منابع شبکه و ذخیره‌ساز بیشتر است

به همین دلیل، در بسیاری از سازمان‌ها بکاپ کامل به‌صورت روزانه انجام نمی‌شود و در کنار روش‌های دیگر استفاده می‌شود.

بکاپ افزایشی یا Incremental Backup چیست؟

در بکاپ افزایشی، پس از تهیه بکاپ اولیه، فقط اطلاعاتی ذخیره می‌شوند که از زمان آخرین بکاپ تغییر کرده‌اند. برای مثال، اگر روز شنبه یک بکاپ کامل تهیه شود و روز یکشنبه 20 گیگابایت اطلاعات تغییر کند، در بکاپ روز یکشنبه فقط همین 20 گیگابایت ذخیره خواهد شد. این روش باعث کاهش مصرف فضای ذخیره‌سازی و زمان تهیه بکاپ می‌شود.

بکاپ تفاضلی یا Differential Backup چیست؟

در روش تفاضلی، پس از تهیه یک بکاپ کامل، تمام تغییرات ایجادشده از زمان آخرین بکاپ کامل ذخیره می‌شوند. در نتیجه حجم نسخه‌های تفاضلی معمولاً بیشتر از نسخه‌های افزایشی است، اما بازیابی اطلاعات می‌تواند ساده‌تر باشد.

مقایسه انواع بکاپ

انتخاب روش مناسب به حجم اطلاعات، ظرفیت ذخیره‌سازی، سرعت شبکه و نیازهای سازمان بستگی دارد.

بکاپ محلی چیست؟

در بکاپ محلی، نسخه پشتیبان داخل سازمان یا مرکز داده اصلی نگهداری می‌شود. برای مثال، ممکن است نسخه‌های پشتیبان روی یک NAS یا ذخیره‌ساز اختصاصی داخل شبکه ذخیره شوند. مزیت اصلی این روش، سرعت بالای دسترسی به اطلاعات در هنگام بازیابی است. اما اگر تمام نسخه‌های پشتیبان در همان محل اطلاعات اصلی نگهداری شوند، سازمان در برابر حوادثی مانند آتش‌سوزی، سرقت یا حمله گسترده سایبری آسیب‌پذیر خواهد بود.

بکاپ خارج از محل یا Off-site Backup چیست؟

در این روش، حداقل یک نسخه از اطلاعات در محلی متفاوت از زیرساخت اصلی سازمان نگهداری می‌شود. برای مثال، سازمان می‌تواند یک نسخه پشتیبان را در مرکز داده دیگری نگهداری کند. این روش باعث می‌شود در صورت وقوع حادثه جدی در محل اصلی، همچنان نسخه‌ای از اطلاعات در دسترس باشد.

بکاپ ابری چیست؟

در بکاپ ابری، نسخه‌های پشتیبان روی زیرساخت‌های ابری ذخیره می‌شوند. این روش می‌تواند برای ایجاد یک نسخه خارج از محل مفید باشد و وابستگی سازمان به تجهیزات ذخیره‌سازی داخلی را کاهش دهد. البته در انتخاب راهکار ابری باید موضوعاتی مانند امنیت، سرعت ارتباط، حجم اطلاعات، هزینه ذخیره‌سازی و مدت زمان بازیابی در نظر گرفته شوند.

بکاپ ترکیبی چیست؟

در روش ترکیبی، سازمان از چند محل مختلف برای نگهداری نسخه‌های پشتیبان استفاده می‌کند.
برای مثال:

• یک نسخه داخل سازمان برای بازیابی سریع
• یک نسخه در مرکز داده دوم
• یک نسخه در فضای ابری

این مدل می‌تواند انعطاف‌پذیری و امنیت بیشتری ایجاد کند.

قانون 1-2-3 بکاپ چیست؟

یکی از شناخته‌شده‌ترین اصول پشتیبان‌گیری، قانون1-2-3 است.

بر اساس این قانون بهتر است سازمان:

• حداقل 1 نسخه را خارج از محل اصلی نگهداری کند.
• نسخه‌ها را روی حداقل 2 نوع بستر یا محل ذخیره‌سازی متفاوت نگهداری کند.
• حداقل 3 نسخه از اطلاعات داشته باشد.

برای مثال:

نسخه اصلی اطلاعات روی سرور قرار دارد، یک نسخه روی ذخیره‌ساز داخل سازمان و نسخه دیگری در یک مرکز داده یا فضای ابری ذخیره می‌شود. هدف اصلی این روش، کاهش احتمال از دست رفتن همزمان تمام نسخه‌های اطلاعات است.

قانون 0-1-1-2-3 چیست؟

در زیرساخت‌های جدید، نسخه توسعه‌یافته‌ای از قانون 3-2-1 با نام 0-1-1-2-3 نیز مطرح شده است.

در این مدل:

• 0 خطای تأییدنشده در فرآیند بکاپ و بازیابی وجود داشته باشد.
• 1 نسخه به‌صورت آفلاین یا غیرقابل تغییر نگهداری می‌شود.
• 1 نسخه خارج از محل اصلی قرار دارد.
• اطلاعات روی 2 بستر متفاوت ذخیره می‌شود.
• 3 نسخه از اطلاعات وجود دارد.

این مدل به‌خصوص در برابر حملات باج‌افزاری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

بکاپ غیرقابل تغییر یا Immutable Backup چیست؟

Immutable Backup به نسخه پشتیبانی گفته می‌شود که برای مدت مشخصی امکان حذف یا تغییر آن وجود ندارد. حتی اگر یک مهاجم به بخشی از شبکه یا حساب مدیر سیستم دسترسی پیدا کند، حذف یا دستکاری این نسخه بسیار دشوارتر خواهد بود. این نوع بکاپ برای مقابله با باج‌افزار اهمیت زیادی دارد. فرض کنید یک مهاجم وارد شبکه سازمان شود و قبل از رمزگذاری سرورها، نسخه‌های پشتیبان را نیز حذف کند. در چنین شرایطی، حتی وجود بکاپ نیز ممکن است کمکی به سازمان نکند. استفاده از نسخه‌های غیرقابل تغییر می‌تواند چنین ریسکی را تا حد زیادی کاهش دهد.

بکاپ آفلاین چیست؟

بکاپ آفلاین نسخه‌ای از اطلاعات است که به‌صورت دائمی به شبکه سازمان متصل نیست. برای مثال، سازمان ممکن است نسخه‌هایی از اطلاعات را روی نوار مغناطیسی یا یک ذخیره‌ساز جداگانه نگهداری کند. مزیت اصلی این روش این است که باج‌افزار یا مهاجمی که به شبکه اصلی دسترسی دارد، معمولاً نمی‌تواند به سادگی این نسخه را حذف یا رمزگذاری کند.

RPO چیست؟

RPO یا Recovery Point Objective مشخص می‌کند سازمان حداکثر چه میزان از اطلاعات جدید خود را می‌تواند از دست بدهد. فرض کنید RPO یک نرم‌افزار مالی برابر یک ساعت در نظر گرفته شده باشد. این یعنی در صورت وقوع مشکل، سازمان باید بتواند اطلاعات را تا حداکثر یک ساعت قبل بازیابی کند. در چنین شرایطی، تهیه یک نسخه پشتیبان در روز کافی نخواهد بود. هرچه RPO کمتر باشد، لازم است دفعات تهیه نسخه پشتیبان بیشتر شود.

RTO چیست؟

RTO یا Recovery Time Objective مشخص می‌کند یک سامانه پس از وقوع خرابی باید حداکثر در چه مدت دوباره قابل استفاده شود. برای مثال، اگر RTO یک سامانه دو ساعت باشد، تیم فناوری اطلاعات باید بتواند سرویس را در مدت حداکثر دو ساعت بازگرداند.

RPO و RTO از مهم‌ترین معیارهای طراحی راهکار پشتیبان‌گیری سازمانی هستند.

زیرا مشخص می‌کنند:

• هر چند وقت یک‌بار باید بکاپ گرفته شود.
• چه مقدار فضای ذخیره‌سازی نیاز است.
• چه فناوری‌هایی باید استفاده شوند.
• سرعت بازیابی باید چقدر باشد.
• هزینه زیرساخت بکاپ چقدر خواهد بود.

تفاوت بکاپ و Disaster Recovery چیست؟

بکاپ و Disaster Recovery یا بازیابی پس از بحران دو مفهوم مرتبط اما متفاوت هستند.

بکاپ

تمرکز اصلی بکاپ روی حفاظت و بازیابی اطلاعات است.

Disaster Recovery

بازیابی پس از بحران، مجموعه‌ای از برنامه‌ها و روش‌ها برای بازگرداندن سرویس‌ها، سرورها، شبکه و سامانه‌های حیاتی سازمان پس از یک حادثه جدی است. برای مثال، ممکن است یک سازمان از تمام اطلاعات خود نسخه پشتیبان داشته باشد، اما بازگرداندن تمام سرورها و نرم‌افزارهای سازمانی چند روز طول بکشد. در این حالت، بکاپ وجود دارد اما برنامه بازیابی پس از بحران ممکن است مناسب نباشد.

بنابراین:

بکاپ یکی از اجزای مهم Disaster Recovery است، اما به‌تنهایی جایگزین برنامه بازیابی پس از بحران نمی‌شود.

آیا RAID جایگزین بکاپ است؟

خیر.

RAID می‌تواند در برابر خرابی برخی از دیسک‌ها از ادامه کار سامانه محافظت کند، اما نسخه پشتیبان محسوب نمی‌شود. اگر یک فایل توسط کاربر حذف شود، همان حذف روی RAID نیز اعمال می‌شود.

همچنین RAID در برابر موارد زیر محافظت کاملی ایجاد نمی‌کند:

• باج‌افزار
• حذف تصادفی فایل
• خرابی پایگاه داده
• خرابی سیستم‌عامل
• حذف ماشین مجازی
• آتش‌سوزی
• سرقت تجهیزات

بنابراین RAID و بکاپ دو کاربرد متفاوت دارند.

آیا Snapshot همان بکاپ است؟

Snapshot می‌تواند ابزار بسیار مفیدی برای بازگرداندن سریع اطلاعات یا ماشین‌های مجازی باشد، اما همیشه جایگزین بکاپ نیست. اگر Snapshot روی همان زیرساخت اصلی نگهداری شود، خرابی ذخیره‌ساز یا نفوذ به محیط اصلی ممکن است Snapshotها را نیز از بین ببرد. به همین دلیل، در طراحی زیرساخت سازمانی معمولاً Snapshot در کنار بکاپ استفاده می‌شود، نه به‌عنوان جایگزین کامل آن.

سیاست نگهداری بکاپ یا Retention چیست؟

Retention مشخص می‌کند نسخه‌های پشتیبان برای چه مدت نگهداری شوند.

برای مثال، یک سازمان ممکن است تصمیم بگیرد:

• نسخه‌های روزانه را 30 روز نگهداری کند.
• نسخه‌های هفتگی را 3 ماه نگهداری کند.
• نسخه‌های ماهانه را یک سال نگهداری کند.
• نسخه‌های سالانه را چند سال نگهداری کند.

سیاست نگهداری باید بر اساس نیازهای کسب‌وکار، حجم اطلاعات، الزامات قانونی و ظرفیت ذخیره‌سازی مشخص شود.

بکاپ خوب چه ویژگی‌هایی دارد؟

یک سامانه پشتیبان‌گیری مناسب تنها سیستمی نیست که هر شب فایل‌ها را کپی کند.

یک راهکار بکاپ سازمانی مناسب معمولاً ویژگی‌های زیر را دارد:

• بکاپ‌گیری به‌صورت خودکار انجام شود.
• زمان‌بندی مشخص داشته باشد.
• سیاست نگهداری نسخه‌ها مشخص باشد.
• حداقل یک نسخه خارج از محل اصلی نگهداری شود.
• ترجیحاً نسخه آفلاین یا غیرقابل تغییر وجود داشته باشد.
• دسترسی به زیرساخت بکاپ محدود باشد.
• اطلاعات حساس رمزگذاری شوند.
• وضعیت بکاپ‌ها به‌صورت مداوم بررسی شود.
• خطاهای بکاپ به مدیران اطلاع داده شوند.
• فرآیند بازیابی به‌صورت دوره‌ای آزمایش شود.
• RPO و RTO مشخص باشند.
• مراحل بازیابی مستندسازی شده باشند.

چرا جدا کردن زیرساخت بکاپ از شبکه اصلی مهم است؟

یکی از اشتباهات رایج سازمان‌ها این است که زیرساخت بکاپ را با همان حساب‌های مدیریتی و همان سطح دسترسی شبکه اصلی مدیریت می‌کنند.

در چنین شرایطی، اگر مهاجم حساب یک مدیر شبکه را به دست آورد، ممکن است بتواند علاوه بر سرورها، نسخه‌های پشتیبان را نیز حذف کند.

به همین دلیل در زیرساخت‌های حساس بهتر است:

• حساب‌های مدیریتی بکاپ از حساب‌های شبکه اصلی جدا باشند.
• دسترسی‌ها بر اساس حداقل سطح مورد نیاز تعریف شوند.
• از احراز هویت چندمرحله‌ای استفاده شود.
• دسترسی شبکه به سامانه بکاپ محدود شود.
• رویدادهای امنیتی سامانه بکاپ ثبت و بررسی شوند.

چرا تست بازیابی از خود بکاپ مهم‌تر است؟

یکی از مهم‌ترین نکات در پشتیبان‌گیری سازمانی این است که موفق بودن عملیات بکاپ، همیشه به معنی قابل بازیابی بودن اطلاعات نیست. ممکن است نرم‌افزار بکاپ اعلام کند که عملیات با موفقیت انجام شده، اما هنگام بازیابی مشکلاتی وجود داشته باشد.

برای مثال:

• فایل بکاپ خراب شده باشد.
• اطلاعات مورد نیاز داخل نسخه موجود نباشد.
• پایگاه داده به‌درستی بازیابی نشود.
• رمز عبور یا کلید رمزگذاری در دسترس نباشد.
• زمان بازیابی بسیار بیشتر از RTO سازمان باشد.

به همین دلیل، سازمان‌ها باید به‌صورت دوره‌ای فرآیند Restore یا بازیابی را آزمایش کنند.

یک اصل مهم در مدیریت بکاپ وجود دارد:

بکاپی که بازیابی آن آزمایش نشده باشد، هنوز بکاپ قابل اطمینانی نیست.

هر چند وقت یک‌بار باید بکاپ بگیریم؟

پاسخ این سؤال برای همه سازمان‌ها یکسان نیست. زمان‌بندی بکاپ باید بر اساس اهمیت اطلاعات و RPO تعیین شود.

برای مثال:

یک سرور آرشیو ممکن است فقط روزانه بکاپ نیاز داشته باشد، اما یک پایگاه داده مالی که در طول روز هزاران تراکنش روی آن انجام می‌شود ممکن است به نسخه‌های بسیار پرتکرارتری نیاز داشته باشد.

بنابراین، نباید برای تمام سامانه‌های سازمان یک برنامه بکاپ یکسان تعریف کرد.

بکاپ‌گیری سازمانی از کجا شروع می‌شود؟

اولین قدم در طراحی یک راهکار بکاپ این نیست که یک نرم‌افزار خریداری یا نصب شود.

ابتدا باید مشخص شود:

1. چه اطلاعاتی در سازمان وجود دارد؟
2. کدام اطلاعات حیاتی هستند؟
3. از دست رفتن هر سامانه چه تأثیری بر کسب‌وکار دارد؟
4. حداکثر چه مقدار اطلاعات قابل از دست رفتن است؟
5. هر سرویس در چه مدت باید بازیابی شود؟
6. نسخه‌های پشتیبان کجا نگهداری خواهند شد؟
7. چه مدت باید نگهداری شوند؟
8. چه کسانی اجازه دسترسی به بکاپ‌ها را دارند؟
9. چگونه صحت نسخه‌های پشتیبان بررسی خواهد شد؟

پس از پاسخ دادن به این پرسش‌ها می‌توان راهکار مناسب را انتخاب کرد.

جمع‌بندی

بکاپ یا نسخه پشتیبان یکی از مهم‌ترین لایه‌های محافظت از اطلاعات سازمان است.

یک راهکار پشتیبان‌گیری مناسب باید بتواند در شرایطی مانند خرابی تجهیزات، حذف اطلاعات، خطای انسانی، حمله باج‌افزاری یا وقوع حادثه، امکان بازیابی اطلاعات و سرویس‌های حیاتی را فراهم کند.

با این حال، صرف تهیه نسخه پشتیبان کافی نیست.

سازمان باید محل نگهداری نسخه‌ها، مدت نگهداری، سطح دسترسی، امنیت، RPO، RTO و فرآیند آزمایش بازیابی را نیز مشخص کند.

استفاده از اصولی مانند قانون 3-2-1، نگهداری نسخه خارج از محل، بکاپ آفلاین یا غیرقابل تغییر و تست دوره‌ای بازیابی می‌تواند خطر از دست رفتن اطلاعات را تا حد زیادی کاهش دهد.

در نهایت، بهترین راهکار بکاپ برای هر سازمان با توجه به حجم اطلاعات، نوع زیرساخت، اهمیت سرویس‌ها و الزامات کسب‌وکار متفاوت است و باید بر اساس نیاز واقعی همان مجموعه طراحی شود.